سفارش تبلیغ
موسسه تبیان
.... ادامه .... - ایل بیگی بختیاری

 


.... ادامه ....

ارسال‌كننده : ایل بیگی بختیاری در : 1/2/90 9:45 صبح

f


و اینجا زمین بلندتراست و به آسمان نزدیکتر، اما در شب آسمان نیز فرو افتاده تر است.


گاه ماه آنچنان پایین می آید که هنگامی که در پشت کوهی نیمه پنهان است، می پنداری که اگر بر کوه می بودی میشد با سرانگشتان احساس ماه را لمس کنی .


وماه که اکنون هم حجم آغوش تماشاگران است ، آنچنان جلوه ی شگفت و خیره کننده ای خلق میکند که انسان هایی را که چشم و دل "از" زمین بسته و "بر" آسمان گشوده اند چنان شیفته و مسحور کشش ها وجذبه های خویش میکند که میپندارند همچون (دریا در مد) از زمین فاصله گرفته اند و در میان آسمان و زمین معلق اند.


در دل شب ستارگان،این زینت های آسمان، عروس خیال را بر کرسی پر نقش و نگار و چراغ مینشانند و آن را در کهکشان ها میچرخانند و آن سو تر .... در ملکوت - بر سر سفره ی ضیافت عرفانی خود فرود می آورند.


   اما آنچه ما را بدین جا پیوند زده تنها طبیعت زیبایش نیست.


 ت


در میان این حجم گسترده ی زیبایی ها ؛ در حاشیه ی روستا و در کناری، دورافتاده از خانه ها ،جایی است که نه تنها مدفن اجداد پاک ماست، بلکه "بارانداز" تاریخ افتخارات خاندان ماست و در اینجا همه ی "گذشته" ی ما مدفون است.


 


کمیت تیزپای تاریخ تبار ما،همچنان که از گذشته های دور به سوی ما در حرکت بود،حماسه ها و شجاعت ها و ارزش های بزرگ خلق میکرد و به فراز قله ی افتخارات صعود میکرد.


و همچنان که پیشتر می آمد تا ما را نیز وارث آن ارزش ها گرداند؛ ناگهان در این قطعه از این خاک زمین گیر شد و در گل ماند و کسی بلندش نکرد و خود را به ما نرساند و امروز جای اعتراف است که همه ی آنچه را که بدان می بالیم، "داشته ایم".


و این تقدیر مقدر همه ی کسانی است که عداوت را بر برادری و کینه جویی را بر مهربانی و حسد را بر رضا وانتقام را بر گذشت و تفرقه و پراکندگی را بر وحدت و خودخواهی را بر همه خواهی ترجیح می دهند.


و آری : <شکر، به رایگان میدهند وخردل به قیمت میستانند.>


اینان که در قطعه از خاک آسوده آرمیده اند،همه حبل المتین خاندان ما بودند.کانون وحدت و چراغ دودمان ما بودند.


 ا


 


و که می داند چه فاجعه ای است هنگامی که آن ریسمان استواری که همگان بدان چنگ می زدند، ناگهان میگسلد.حاصلش پراکندگی و تفرقه و چند دستگی و ....


اما میدانیم آنچه که هرگز نابود نمی گردد، پاکی و ارزش های انسانی ای است که زمانی در میان خاندانی خلق شده و پرورش یافته است و گرچه فراز و فرود دارد و شاید نسلی در تخدیر زمانه گرفتار آید؛ اما عاقبت نسلی بیدار شده و همه ی آن ارزش های عظیم را دوباره زنده خواهد کرد ......


                                                                                                      


 




کلمات کليدي : بختیاری، طبیعت، طبیعت بختیاری، بهار